Zwischen: 03:48

03:48

Mein Gedicht,

Manchmal kommst du

Am Morgen,

Störst jedoch nicht

Die Arbeit der Träume.

Manchmal, so wie jetzt,

Weckst du mich

Mitten in der Nacht,

Befiehlst mir

Auf den Klang des Herzens

Zu hören,

Spielend auf den Saiten der Seele. 

Gouttes: Trottoirs

Trottoirs                                                                                                                                                                             

Lisses et fissurés

Proches, en-dessous des pieds

Saupoudrés de rêves

Résistants à la douleur

Patiemment ils supportent

Le déroulement des évènements

Tropfen: Bürgersteige

Bürgersteige

Glatt und zerrissen

Nah, gleich unter den Füßen

Berieselt durch Träume

Resistent gegen den Schmerz

Geduldig ertragen sie

Den Verlauf der Ereignisse

Patrząc na krzyż: Tajemnica

Tajemnica

Gdy rozciągnął

Swoje ramiona

Na drzewie krzyża,

Które Sam dodźwigał

Będąc już

U kresu sił

I skonał w mękach

Zostawił nam symbol

Dla wielu niezrozumiały

Przez wielu ośmieszany

Symbol miłości

Nieograniczonej

Pomnożonej przez

Trzy Osoby

Niepojętej umysłem

Bo przecież do Siebie

Przygarnąć chce

Cały świat

Czyli ciebie

Człowieku

Mielniki: Kartka z Mielna

Kartka z Mielna

Pozdrawiam z miejsca,

skąd wyciągam

prawą rękę do morza,

a lewą do jeziora.

Stopy mam w piasku.

Nad głową kołują

mewy, kormorany

i całe kłęby kruków.

Sezon na szczęście się skończył.

Zamknięto sklepy, butiki.

I ani żywego ducha.

Jest pięknie, jesiennie,

słonecznie i już chłodnawo.

Z okien widok na plażę,

po której spacery odbywają się

od samego świtu

do późnego wieczora.

Do okien o poranku

zagląda słońce,

które również grzecznie

żegna się wieczorem.

Pozdrawiam

i do rychłego zobaczenia.

Krople & Pomiędzy

Widokówki: Gwizd wiatru

   Gwizd wiatru

Nieuchwytny, ale odczuwalny.

Z oddali, lecz blisko.

Zdecydowanie, jednak nieśmiało.

Wiatr nuci swą melodię:

O tym gdzie był, co widział.

Śpieszy mu się bardzo

Do nowego miejsca.

Po drodze gwiżdże,

Śpiewa, dudni, huczy.

Kołysze liście,

Toczy fale,

Czesze łąki.

Przechyla statki,

Strąca owoce z drzew,

Porywa czapki.

Wprawia w taneczny ruch piasek,

Który zwykle leży uśpiony

I lśni na słońcu.

Wiatr jest z natury niespokojny,

Nie zazna on wyciszenia

W swoim zakątku.

Zmęczony jednak czasem ustaje,

Aby rozpłynąć się w powietrzu.